zondag 20 mei 2007

Italiaanse rituelen


De tijd rond om het overlijden binnen een Italiaanse familie is nooit hetzelfde. Elke familie heeft behoefte aan iets anders. De grote lijnen komen bij alle Katholieken wel overeen en Italië bestaat voornamelijk uit Katholieken. Er is dan nog wel één groot verschil, zo regelt bij een Eucharistieviering een gewijd priester alles, is de afscheid bij op een andere plek dan kan iedereen dit regelen. Meestal zijn het de directe familieleden die alles regelen zoals de ouders, kinderen of de echtgeno(o)t(e). Verder zijn alle familieleden, vrienden, collega’s en bekenden aanwezig bij de begrafenis.

De voorbereiding
De opbouw van de uitvaart verschilt per gezin. Er zijn meestal afspraken gemaakt binnen het gezin, mocht de tijd aanbreken, hoe zij zelf de uitvaart willen. Deze afspraken kunnen jaren van te voren al gemaakt zijn. Komt het overlijden onverwachts dan bepaalt het gezin een gepaste uitvaart. De directe familieleden en beste vrienden regelen de uitvaart van de overledene.

De uitvaart
In Italië wordt de overledene afgehaald door de hulppriesters, de voorgangers. Vervolgens brengen zij de overledene naar een centrale plaats in een afgesproken ruimte. Wanneer alle uitgenodigden hun plaats hebben genomen wordt de dienst geopend met een welkom en met gedichten. Hierna is er gelegenheid om toespraken te houden. De afscheid zal dan door een ieder genomen worden. Dit kan met een symbool als kaarsen, gewijd water en waxinelichtjes. Persoonlijke voorwerpen die voor de overledene belangrijk waren kunnen ook bij het afscheid gebruikt worden. Het wijwater sprenkelt de priester over de overledene om deze te zegenen.

Na de zegening vertrek een ieder naar de begraafplaats. Cremeren komt nog niet vaak voor, het zijn voornamelijk begrafenissen. Er vindt nog een gelegenheid plaats om met persoonlijke elementen van de overledene afscheid te nemen. Vervolgens wordt de doodskist geplaatst bijde gereserveerde ruimte. Gebruikelijk is op de 4 hoeken van de kist iets van het beroep te plaatsen van de overledene, bijvoorbeeld broodjes van de bakker, vlees van een de slager of gereedschap (bijvoorbeeld een stethoscoop) van een dokter. De kist kan dan dalen in de gereserveerde ruimte. De directe familieleden strooien aarde over de kist om het lichaam toe te dekken en terug te geven aan de moederaarde. De dierbaren nemen het laatst afscheid.

Na de begrafenis
Na de begrafenis komen de uitgenodigden bij één en praat over de herinneringen die zij hebben van de overledene. Zij eten en drinken wat en vertrekken na een afgesproken tijd. Bij de meeste families komen na een jaar de meeste weer bijeen om gezamenlijk het graf te bezoeken, te onderhouden en bloemen daar neer te leggen. Van een rouwproces kan niet gesproken worden, dat is persoonlijk. Iedereen rouwt op een andere manier. Bepaalde families feesten na een huilbui en andere rouwen een maand en elke opkomend jaar dezelfde maand.

Geen opmerkingen: